
در
اواخر دهه 60 هنگامی که تانک تی 64 ستون فقرات زرهی ارتش شوروی را تشکیل
داده بود روسها به فکر طراحی و ساخت تانک برتری افتادند که جایگزین تی 64
شود. بنابراین اولین مدل تانک تی 72 در سال 1971 تولید شد. ولی مدل فوق از
فناوری آنچنان پیشرفته تری نسبت به تی 64 برخوردار نبود. البته مدلهای
بعدی تی 72 پیشرفت قابل ملاحظه و چشمگیری کردند. در سال 1977 این تانک در
معرض دید عموم قرار گرفت.
تی
72 از بدو تولید مورد توجه و استقبال ارتش شوروی قرار گرفت و به سرعت وارد
پیکره زرهی آن ارتش و نیروهای پیمان ورشو (بلوک شرق سابق) شدو این تانک به
جز کشورهای بلوک شرق در بسیاری از کشورهای جهان مورد استفاده قرار گرفت
(بیش از 28 کشور). برخی کشورها نظیر جمهوری اسلامی ایران - لهستان - هند-
چکسلواکی سابق و ... ترجیح دادند تی 72 را تحت امتیاز در کشور خود تولید
کنند. جثه و ارتفاع تی 72 نسبت به تانکهای خانواده تی (سری های تی 62 55 و
54) کمتر است (داشتن ارتفاع کم و جثه کوچک برای تانک مزیت بزرگی محسوب می
شود و احتمال هدف قرار گرفتن و اصابت گلوله و موشک به تانک کاهش می یابد).
طراحی آن دقیق و ساده بوده و قیافه معمولی و شبیه بهب تانکهای قبلی سری تی
دارد.
این تانک می تواند مقدار قابل توجهی سوخت و مهمات حمل کند. تی 72
جز تانکهای متوسط به حساب می آید و از نظر ظاهری شباهت زیادی به تی 64
دارد. تحرک آن نسبت به تی 62 زیادتر می باشد ولی با تی64 فرق زیادی نمی
کند. زره چند لایه آن، قابلیت بهتری نسبت به تی 62 و 64 دارد. البته در
نهایت تی 72 در مقایسه با تانکهای قبلی برتر است.
زره: این زره چند
لایه و مقاوم می باشد. زره واکنشی نصب شده بر روی تی 72 ام و تی 72 ام یک
در برابر آتش توپ 105 میلیمتری تانک آبرامز تا فاصله 2000 متری مقاوم است.
مدلهای بعدی تی 72 به مسافت یابهای جدید لیزری مجهز است و احتمالا در
برابر ضربات مستقیم تانک آبرامز از فاصله کمتر از 2000 متر مقاومت می کند.
قطر این زره چند لایه در کمترین ضخامت 80 میلیمتر و در بشترین ضخامت به
280 میلیمتر می رسد.